21/10/2007 - Kendimi tanıyamıyorum

Benim filizlerim kendi gölgesinden

öte yerler dışında hiçbir zaman ölümü tatmadı...

Benim mevsimlerim, güneşe şahitlik edenler

dışında şimşeklere eşlik edenler oldu...

Yüreğime söz geçiren geçmişliklerim yerine

yangın bakışların ardından kora dönenlerdi...

Bozuk bir plakın takıldığı mahsenlere

gövde bulan sokak çocukların avuç açtığı

köpekler gibi havlayan acılarıma çöreklenendi...

Özgürlük adına; kırılması gereken zincirlerim vardı

Kıramadım!

Bedenime yapışan mikroplara söz geçiremedim

Ayaklarımın arasında dolanan geçmişimdi

Gökkuşağımı  kendim boyadım, olmadı

Sahteliğin dipsizliğinde boğulandım

Ben; kendi filizimin gölgesinde

ölüme aç olan  meçhullerdendim...

Kimliksiz, tanımını yapamadığım biriyim.